Cracovia to dziewięciokrotny mistrz Polski. "Pasy" wywalczyły tytuł raz przed wojną (1937), czterokrotnie w pierwszych latach powojennych (1946, 1947, 1948, 1949), a także czterokrotnie w ostatnich latach (2006, 2008, 2009, 2011). W 2012 Cracovia do swojej kolekcji medali dołożyła srebrny.
O pierwszych próbach grania w hokeju zapisy kronikarzy donoszą już
w 1912 roku. 4 lutego 1912 na ślizgawce w parku Jordana Cracovia przegrała 5:7 z krakowskim Amatorskim Klubem Hockeyowym.
O powstaniu sekcji można jednak mówić kilkanaście lat później.
Z końcem 1923 część członków sekcji łyżwiarskiej Cracovii, głównie
uczniów Gimnazjum im. króla Jana III Sobieskiego, zainteresowała się
hokejem. Na czele sekcji stanął dr Józef Lustgarten.
Za pierwszy oficjalny mecz należy uznać rozegrany 17 lutego 1924
pojedynek między Cracovią a AZS. Wygrali biało-czerwoni 1:0. Pionierami
hokeja w Cracovii byli Jerzy i Józef Szaflarscy, Adam Lachowicz, Antoni
Michalak, Stanisław Myszkowski, Michał Pazdanowski, Zdzisław Ziętkiewicz
i Wiktor Luster. Pierwszym znaczącym sukcesem było zwycięstwo
w nieoficjalnych mistrzostwach Krakowa w 1926 roku. Cracovia pokonała
wówczas 4:1 Jutrzenkę i 3:0 Makkabi.
23 listopada 1926 sekcja hokeja została członkiem Polskiego Związku
Hokeja na Lodzie. Do wojny dominacja Cracovii w okręgu nie podlegała
dyskusji. Biało-czerwoni dziewięciokrotnie wygrywali te rozgrywki.
Zdobycie pierwszeństwa w okręgu dawało możliwość gry o mistrzostwo
Polski. Pierwsze tego rodzaju rozgrywki miały miejsce w sezonie 1926/27.
Cracovia przegrała 0:3 z Pogonią Lwów i 0:6 z Klubem Łyżwiarskim Poznań
zajmując ostatecznie piąte miejsce.
W 1932 w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w Lake Placid uczestniczyli
dwaj zawodnicy z Cracovii - Czesław Marchewczyk i Adam "Roch" Kowalski. W
tymże samym roku Pasy doczekały się własnego lodowiska, W 1934 roku
Cracovia wygrała silnie obsadzony międzynarodowym turnieju w Krynicy.
Nadszedł sezon 1936/37. Cracovia wygrała mistrzostwo okręgu bez straty
punktu zwyciężając Sokoła 8:1, Wawel 16:0 i Makkabi 18:0. Wygranymi
zakończyły się również eliminacyjne mecze z Pogonią Lwów (3:1 i 6:2),
a w finałach rozgrywek krajowych, po meczach z AZS Warszawa (0:1), KTH
Krynica (2:0), Czarnymi Lwów (2:2), Warszawianką (1:0) i AZS Poznań
(5:0), Cracovia zdobyła upragnione mistrzostwo Polski po raz pierwszy!
Od 1924 do końca sezonu 1938/39 pierwsza drużyna rozegrała 191 meczów,
wygrywając 113, remisując 26, przegrywając 52. Równie korzystnie rysował
się bilans pojedynków z zagranicznymi rywalami: 24 mecze, 11 zwycięstw,
3 remisy, 10 porażek.
Po wojnie
Pierwsze powojenne mistrzostwa Polski rozegrano w 1946. Cracovia
zakwalifikowała się do grona finałowego po zajęciu pierwszej lokaty
w okręgu (zwycięstwa nad Wisłą 7:1 i Legią 25:0). W finale wygrała
wszystkie mecze (5:1 z ŁKS, 3:0 z Siłą Giszowiec, 4:0 z Lechią Poznań)
i wywalczyła tytuł mistrzowski.
W następnym sezonie (1946/47) do rywalizacji o prymat włączyła się
krakowska Wisła, która zmontowała bardzo silny skład opary na byłych
zawodnikach klubów lwowskich. W finale mistrzostw Polski biało-czerwoni
po pokonaniu Lechii Poznań 6:2 i ŁKS-u 4:0 przegrali z Wisła 2:3.Wobec
równej ilości punktów krakowskich drużyn o tytule zadecydowało dodatkowe
spotkanie. Cracovia wygrała 4:3.
Na Igrzyskach Olimpijskich w St. Moritz w 1948 wystąpiło sześciu
Pasiaków: M. Burda, M. Kasprzycki, A, Kowalski, J, Maciejko,
Cz. Marchewczyk, M. Więcek. Po powrocie z Igrzysk z powodu wczesnej
wiosny nie było już warunków do rozegrania wszystkich spotkań i decyzją
PZHL Cracovii przyznano tytuł mistrza Polski.
Jeszcze raz biało-czerwoni cieszyli się z tytułu. Było to w 1949 roku.
Chude lata
Nowa generacja biało-czerwonych hokeistów nie była w stanie dorównać
osiągnięciom swoich utytułowanych poprzedników. W 1950 r Pasy zajęły
czwarta lokatę w kraju. W następnych dwóch lalach rozgrywano
(ze względu na reformę sportu na wzór radziecki) tylko mistrzostwa
zrzeszeń sportowych. Po wznowieniu rozgrywek Cracovia grała w drugiej
lidze, a w 1954/55 spadła do klasy wojewódzkiej.
W sezonie 1956/57 hokeiści Cracovii weszli do drugiej ligi, a dwa lata
później awansowali do pierwszej. Niestety, pobyt w gronie najlepszych
drużyn kraju trwał tylko rok. Ósme miejsce oznaczało spadek.
"Kwarantanna" w II lidze trwała siedem lat. Klub powrócił do ekstraklasy
w 1965 roku, ale też tylko na rok.
W następnych latach hokeiści zajmowali stale miejsca w czołówce drugiej
ligi. Na kolejny awans trzeba było czekać aż do roku 1977.
Drużyna zajęła jednak ostatecznie dziewiąte miejsce i znalazła się znów w
szeregach drugoligowców.
Warunki, dotychczas i tak trudne, jeszcze się pogorszyły. Remont
sztucznego lodowiska spowodował konieczność treningów i gry w Nowym
Targu. W sezonie 1980/81 kłopoty finansowe i organizacyjne dosięgły
szczytu i obserwatorzy nie dawali biało-czerwonym szans na nawiązanie
walki z czołówką zaplecza ekstraklasy. Rzeczywistość przeszła
oczekiwania: po pięknej, dramatycznej walce Cracovia zajęła trzecie
miejsce, a to oznaczało awans do pierwszej ligi!
Pomyślny był sezon 1984/85. W lidze wysokie, bo szóste miejsce
(za Zagłębiem, Polonią, Podhalem, Naprzodem, GKS Tychy, a przed
Stoczniowcem, ŁKS, GKS Katowice i Unia Oświęcim). Bezsprzecznie
największy sukces sekcji od 1950. Dwóch zawodników "Pasów": Roman
Steblecki i Bogdan Pawlik wystąpiło w pierwszej reprezentacji Polski.
Później Cracovia częściej bywała pod wozem niż na wozie.
Kiedy wydawało się, ze o hokeju w Cracovii będzie można czytać tylko
w archiwach, za sprawą sponsora firmy Comarch nastąpiło odrodzenie
sekcji. W 2003 roku zespół powrócił do hokejowej ekstraklasy, a w 2005
roku wywalczył brązowy medal mistrzostw Polski.
Konsekwentna budowa silnego zespołu przyniosła znakomity efekt w sezonie
2005/2006. W trakcie rozgrywek Comarch Cracovia była niepodważalnie
najlepszą drużyną, a po emocjonujących spotkaniach finałowych z GKS
Tychy "Pasy" po raz szósty w historii mogły cieszyć się za zdobycia
tytułu MISTRZA POLSKI. W dodatku ten wielki sukces przypadł w magicznym
roku 2006 i był najlepszym prezentem na 100-lecie istnienia Klubu! W
2008 roku drużyna powtórzyła wyczyn sprzed dwóch lat, a w 2009 obroniła
tytuł Mistrza Polski. W tych dwóch finałach, podobnie jak w 2006 roku,
rywalem Comarch Cracovii był tyski GKS.
W sezonie 2009/10 hokeiści "Pasów" kolejny raz awansowali do finału Mistrzostw Polski, jednak w nim musieli uznać wyższość Wojas Podhala Nowy Targ. "Szarotki" już w czterech spotkaniach zapewniły sobie złoty medal, a podopieczni trenera Rudolfa Rohacka musieli zadowolić się krążkiem srebrnym.
Pasy wróciły do finału rok później w sezonie 2010/11. Najpierw w ćwierćfinałach Cracovia rozprawiła się z Zagłębiem Sosnowiec, wygrywając kolejno 5:0, 10:1 oraz 10:2. W półfinale podopieczni trenera Rudolfa Rohacka spotkali się z JKH GKS Jastrzębie i pierwszy mecz wygrali pewnie 8:1. Potem na tafli jastrzębian ulegli 2:1, a następnie w takim samym stosunku pokonali JKH, by rywalizację zakończyć w Krakowie triumfem 6:1.
W decydującej walce o złote medale Cracovia stoczyła zacięte boje z GKS-em Tychy. Rywalizacja zakończyła się w czterech meczach (Cracovia - GKS 8:1, GKS - Cracovia 3:7, GKS - Cracovia 2:1, Cracovia - GKS 4:0) i Pasy mogły świętować swój dziewiąty mistrzowski tytuł!
W sezonie 2011/12 Cracovia miała sporo problemów kadrowych przed i w trakcie sezonu, ale mimo tych przeszkód pewnie zameldowała się w play-offach, zajmując w sezonie zasadniczym drugie miejsce, za plecami Ciarko PBS Bank Sanok.
W półfinałach Pasy trafiły na ekipę Aksam Unii Oświęcim i zapowiadała się trudna i długa seria, a tymczasem krakowianie rozprawili się z rywalami już w czterech meczach. Potem przyszedł czas na finał i starcia z drużyną z Sanoka.
Pierwszy mecz na wyjeździe Pasy przegrały 3:2 po dogrywce i zaciętej walce. Rywalizacja na dwa kolejne mecze przeniosła się do Krakowa i w pierwszym starciu triumfowała Cracovia, pewnie zwyciężając 5:2. Dzień później zawodnicy trenera Rohacka musieli uznać wyższość Ciarko, które przegrywając 2:1, odwróciło losy spotkania na 2:3 i objęło prowadzenie w serii 2:1.
Znów rywalizacja wróciła na Podkarpacie, tym razem na dwa mecze. Pierwszy pojedynek sanoczanie wygrali 4:2, a dzień później pokonali Pasy 5:1 i sięgnęli po mistrzowski tytuł. Cracovia natomiast musiała się zadowolić srebrnym medalem.
